هایدگر ـ آثار او

صفحه اصلي | معرفي پايگاه | ارتباط | راهنما | English division

جستجو


	انديشه سرا --» تاريخ انديشه --» فلسفه غرب --» فلسفه جديد--» هايدگر --» آثار

هایدگر ـ آثار او

رساله	مساله واقعیت در فلسفه‌ي مدرن	1912	درباره مساله هستی
مقاله	پژوهشها تازه در منطق	1912	حکم دفاعیه‌ای از هوسرل در انتقاد به روان شناسي باوري
رساله	نظریه‌ي حکم در روان‌شناسی باوری	1913	یک درآمد انتقادی ـ تحصیل به منطق
رساله	نظریه‌ي دونس اسکاتوس در مورد مقوله‌ها و معنا	1916	رساله پایان نامه هایدگر
کتاب	هستی و زمان	1927
كتاب	كانت و مساله‌ي متافيزيك
مسائل و مجموعه آثار	مسائل بنیادین پدیدار‌شناسی	1927
رساله‌ای	دوران تصویر جهان	1938
کتاب	ادای سهمی به فلسفه	1936	درباره رويداد از آن خود كننده
کتاب	besinnung به معنای توجه، دلواپسی و دقت	1937
رساله	نامه‌ای درباره انسان‌گرایی
کتاب	تکنولوژی و چرخش	1962	پرسش از تکنولوژی
رساله	رساله‌ها و خطابه‌ها مجلد با عنوان نیچه	1961
کتاب	بی‌راهه‌های جنگی (holzwega)
	راه‌نمایه‌ها ((wegmarken
رساله	ماهیت جهت عقلیthe essence of reasons	1929	طرح پرسش از خدا

- هایدگر با انتشار آثارش فقط می‌خواهد نشان دهد از زاویه‌های گوناگون و از راه‌های متفاوت به هستی دقت کرده است. با اطمینان می‌توان گفت که مقصود هایدگر از "راه " همان و روش برگزیده‌ی مولف‌ها نبود. او وقتی به راه می‌اندیشید، گزینش‌های اداری و آگاهانه رهسپار را برجسته نمی‌کرد. فقط در نگاه نخست چنین می‌نماید که رهسپارست که راه را بر می‌گزیند، در راه توقف می‌کند، سرعت خود را تغییر می‌دهد، و موضوع‌های مورد توجه خود را عوض می‌کند. با دقت بیشتر متوجه می‌شویم که مساله به هیچ وجه چنین نیست. این راه است که رهسپار را بر می‌گزیند، مسیر‌ش را تعیین می‌کند، گاه را متوقف می‌کند، گاه بر سرعت او می‌افزاید، گاه خود را پنهان می‌کند. و گاه چرخشهای قاطعی را موجب می‌شود. این نکته که چیزی مهم‌تر از خواست، اراده، و نیت انسان در میان است که او را به پیش می‌راند، و بارها فراتر از منطق دکارتی و برداشتهای استوار به فاعلیت سوژه‌ی، دانا، توانا و شناساکار می‌کند، درون مایه‌ی مهم اندیشه‌های هایدگر است.


	باشگاه حيات انديشه \| طرح انديشه \| پرسشهاي بنيادين \| مباحث فكري \| انديشه‌هاي انديشمندان \| مناجات \| لينكستان \| نقد و نظر

1386-1382

نشريه الكترونيكي حيات انديشه

مفتخر است در دريافت و اشاعه انديشه‌ها؛ جاي كه نيانديشيم براي ما و به جاي ما، مي‌انديشند!