صفحه اصلي  |  معرفي پايگاه  |  ارتباط   |  راهنما  | English division

 جستجو جستجوى سريع 

باشگاه حيات انديشه | طرح انديشه |  پرسشهاي بنيادين | مباحث فكري  | انديشه‌هاي انديشمندان | مناجات | لينكستان | نقد و نظر
انديشه سرا
فلسفه چيست؟
تاريخ انديشه‌ها
تبادل انديشه‌ها
انديشه معاصر
قدرت انديشه
دنياي انديشه‌ها
تاملات فلسفي
مقالات فلسفي
دانشنامه فلسفه
عرفانكده
عرفان
معرفي عرفا
مفهومي به نام خدا
خلوت دل
قطعات عرفاني
مقالات عرفاني
ادبستان
درباره ادبيات
آشنايي با مشاهير ادبيات
قطعات ادبي
شعر و شاعري
مقالات

 عرفانكده-->معرفي عرفا--»عرفاي ايراني--»

بابا طاهر همداني

بابا طاهر عريان همداني شاعر متصوف و ترانه‌‌‌‌گوي بزرگ قرن پنجم هجري است. مسلك درويشي و فروتني او كه شيوه‌ي عارفان بزرگ است سبب شد كه گوشه‌گيري را اختيار نمايد و در نتيجه شرح احوال مفصلي از او در دست نماند. فقط در بعضي از كتابهاي صوفيه ذكري از مقـام معنوي و رياضت و درويشي و صفت تقوي و استغناي طبع وي آمده است. از زندگاني او فقط اين اطلاع در دست هست كه طغرال سلجوقي مؤسس و بنيانگذار بزرگ دولت سلجوقيان در سال 445 يا 447 هجري در همدان با او ملاقات كرده و به او احترام نهاده است. بطوريكه نوشته‌اند طغرل در اين سفر با باباطاهر و باباجعفر و شيخ حمشاد در كوه خضر ديدار كرده است. و باباطاهر طغرل شاه سلجوقي را اندرز داده و سر ابريقي شكسته كه سالها از آن وضو كرده بود در انگشت سلطان كرد و گفت: مملكت عالم چنين در دست تو كردم، بر عدل باش.

 شهرت باباطاهر به واسطه‌ي دوبيتي‌هاي لطيف و دل‌انگيز است كه به لهجه‌ لري سروده و از نوع فهلويات(پهلويات) و ترانه‌هاي معمول در نقاط مختلف ايران است.

از مضمون‌هاي دوبيتي‌هاي باباطاهر معلوم مي‌شود كه وي صاحب‌دلي دردمند بوده و اين نغمه‌ها شاهد آواي سوز درون اوست كه به صورت ترانه‌هاي ساده و مؤثر و عارفانه سروده شده و مقبوليت عام يافته است. از ويژگي‌هاي اين ترانه‌ها كه به صورت رباعي است و به زبان محلي شبيه به لغت‌هاي لري مي‌باشد اين است كه به وزن هجائي است و كمي با وزن رباعي فرق دارد و به همين علت به فهلويات(پهلويات) معروف شده است. در تمام اين دو بيتي‌هاي ساده و مؤثر و دلنشين از وحدت جهان و دورافتادگي انسان از يكديگر و پريشاني و تنهايي او در اجتماع سخن رفته است. اين شاعر عارف در ضمن اظهار شكايت هجران در شعرهاي عاشقانه‌ خود، حس اشتياق عميق معنوي خويش را به نحو بسيار مطبوع و دل‌انگيزي بيان داشته و با سحر كلام به جلوه درآورده است. اكنون چند دوبيتي براي نمونه از وي نقل مي‌شود:

 

خوشا آنون كه از پا سر نذونند

ميان شعله خشك و تر نذونند

كنشت و كعبه و بتخانه و ديـر

سرائي خـالـي از دلبر نذونند

 

يكي بزريگري نالون در اين دشت

بچشم خـون‌فشان آلاله مي‌كشت

همي كشت و همي گفت اي دريغا

كه بايد كشتن و هشتن در اين دشت

 

به صحرا بنگرم صحرا ته وينم

به دريـا بنـگرم دريا تـه وينـم

بهـرجا بنگرم كوه و در و دشت

نشان از قـامت رعـنا ته وينم

 

باباطاهر  علاوه بر دوبيتي‌ها، رساله‌هايي نيز به عربي و فارسي تدوين كرده است. ازجمله، مجموعه‌ي كلمات قصار اوست كه عقايد تصوف را در علم و معرفت و ذكر و عبادت و وجد و محبت در جمله‌هاي كوتاه و مؤثر و عارفانه به زبان عربي بيان داشته است. وي در زادگاه خود (همدان) در نيمه‌ دوم قرن پنجم هجري زندگي را بدرود گفته و پيكرش را در همان شهر به خاك سپرده‌اند.

باشگاه حيات انديشه | طرح انديشه |  پرسشهاي بنيادين | مباحث فكري  | انديشه‌هاي انديشمندان | مناجات | لينكستان | نقد و نظر

Copyright © 2003-2007 Life of Thought e-Publication.

1386-1382

 نشريه الكترونيكي حيات انديشه

مفتخر است در دريافت و اشاعه انديشه‌ها؛ جاي كه نيانديشيم براي ما و به جاي ما، مي‌انديشند!